Pytania sprawdzające – Zadanie 2.

Zapoznaj się z poniższymi fragmentami.

Fragment 1.
(…) był królem‐śpiewakiem Tracji […]. Był młody i bardzo piękny. Śpiewał i grał na lutni tak pięknie, że wszystko, co żyło, zbierało się dokoła niego, aby słuchać jego pieśni i grania. Drzewa nachylały nad nim gałęzie, rzeki zatrzymywały się w biegu, dzikie zwierzęta kładły się u jego stóp i wśród powszechnego milczenia on grał. Był po prostu czarodziejem i za takiego uważały go następne pokolenia, przypisując mu wiele rozmaitych dzieł, w których wykładał zasady sztuki czarnoksięskiej.

(źródło: J. Parandowski, Mitologia. Wierzenia i podania Greków i Rzymian, Warszawa 1987, s. 155.)

Fragment 2.
(…) był ulubieńcem bogów. Dzeus zapraszał go na uczty olimpijskie. Pomimo lat był wciąż rześki i silny, albowiem nektarem i ambrozją odświeżał swoje ziemskie ciało. Lecz miał jedną wadę: lubił plotki. Ilekroć wracał z Olimpu, zawsze coś niecoś przebąknął o tym, co się tam mówiło. Bogowie puszczali to płazem, gdyż były to sprawy dość błahe. Raz jednak wygadał się (…) przed ludźmi z jakiegoś sekretu Dzeusa. Rzecz była naprawdę poufna i władca bogów miał z tego powodu przykrości.

(źródło: J. Parandowski, Mitologia. Wierzenia i podania Greków i Rzymian, Warszawa 1987, s. 116.)

Fragment 3.
(…) był synem Priama, króla Troi, miasta leżącego na wybrzeżu Azji Mniejszej. Na kilka dni przed jego urodzeniem, matka Hekabe, miała sen, że wydawała na świat żagiew[1], od której spłonęło całe miasto. Wróżbici wyjaśnili, że syn, którego urodzi, stanie się przyczyną zagłady państwa. Noworodka więc oddano pasterzom, aby go wynieśli między wąwozy góry Ida i tam porzucili.

(źródło: J. Parandowski, Mitologia. Wierzenia i podania Greków i Rzymian, Warszawa 1987, s. 241.)

[1] żagiew – płonący kawałek drewna