PESEL i adres zamieszkania w każdej dokumentacji
Dokumentacja medyczna musi zawierać oznaczenie pacjenta, pozwalające na ustalenie jego tożsamości, w tym m.in. adres miejsca zamieszkania i numer PESEL pacjenta. Tak nakazuje wyraźnie art. 25 ust. 1 ustawy o prawach pacjenta z 06.11.2008r. (u.p.p.).
Przepis nie rozróżnia w żaden sposób dokumentacji dla pacjenta, który korzysta ze świadczeń finansowanych przez NFZ, od tej dla pacjenta, który sam płaci za leczenie.
gdy brak numeru PESEL
Lekarz ma obowiązek wpisać numer PESEL pacjenta w każdej indywidualnej dokumentacji.
Przepisy wskazują także, co należy robić, jeżeli pacjentowi nie został nadany numer PESEL (art. 25 ust. 1 pkt. 1 u.p.p., § 10 pkt. 2 b) rozporządzenia Min. Zdrowia z 06.04.2020 r. w sprawie rodzajów, zakresu i wzorów dokumentacji medycznej oraz sposobu jej przetwarzania – r.d.m):
1. w dokumentacji lekarz wpisuje wówczas datę urodzenia oraz płeć pacjenta;
2. odnotowuje rodzaj i numer dokumentu potwierdzającego tożsamość, tzn. nazwę dokumentu (np. paszport) oraz nazwę kraju, w którym został wystawiony;
3. w przypadku noworodka w dokumentacji wpisuje się numer PESEL matki.
adres zamieszkania
Lekarz ma obowiązek wpisać adres miejsca zamieszkania pacjenta w każdej indywidualnej dokumentacji. W przypadku, gdy pacjentem jest osoba małoletnia, całkowicie ubezwłasnowolniona lub niezdolna do świadomego wyrażenia zgody lekarz dodatkowo odnotowuje w dokumentacji nazwisko i imię (imiona) przedstawiciela ustawowego oraz adres jego miejsca zamieszkania.
